20.05.2020

 

Nikt się nie spodziewał sytuacji, w której przyszło nam się odnaleźć. Nasze dzieci uczyły się dwa miesiące zdalnie. Zdalna terapia pedagogiczna, terapia SI, terapia logopedyczna- tematy trudne, ale przy wsparciu nauczycieli, terapeutów i ogromnym zaangażowaniu rodziców wszystko staje się możliwe!

Wraz z powrotem działalności przedszkola, Nasz zespół wznowił swoją pracę w nowych realiach. Długo wyczekiwany powrót był jednocześnie pełen niepokoju.

Jak zareagują dzieci po tak długiej przerwie, szczególnie te z różnymi poważnymi trudnościami komunikacyjnymi?

Czy powrócą wygaszone już zachowania trudne, czy może pojawią się nowe?

Czy wypracowane strategie terapeutyczne utrwaliły się, czy trzeba będzie od nowa nad nimi pracować ?

Minął pierwszy tydzień pracy, nagrane zostały pierwsze filmy i wspólnie ze wszystkimi specjalistami z Zespołu pochyliłyśmy się nad ich analizą.

I jest duma, radość i pewność, że idziemy właściwą terapeutyczną drogą.

W Naszą zespołową terapeutyczną pracę wprowadzamy tylko drobne korekty i działamy!

Jaki jest Nasz zespół?

  • rozumie się i wspiera,
  • wspólnie pochyla się nad dzieckiem, dzieląc się swoją specjalistyczną wiedzą z różnych dziedzin,
  • pracuje jednorodnie, wprowadzając opracowane przez siebie strategie,
  • dzieli się pracą, bowiem pochylenie się nad dokumentacją, przygotowanie narzędzi komunikacyjnych, dostosowanych do konkretnego dziecka pomocy dydaktyczno-edukacyjnych jest czasochłonne,
  • dokumentuje swoją pracę w formie papierowej a przede wszystkim filmowej, która pozwala na rzetelną analizę podjętych działań,
  • jeśli jest taka potrzeba wspólnie podejmuje działanie „krok wstecz”, bowiem to co się zaplanuje na papierze nie zawsze zadziała,
  • pokazuje drogę postępowania wychowawcom grup w przedszkolu prowadzącą do jak najlepszego włączania dzieci z wyzwaniami rozwojowymi w społeczność przedszkolną,
  • rzetelnie i uczciwie pokazuje drogę terapeutyczną Rodzicom, włączając ich w proces terapeutyczny.

Jest Moc!!! Wracamy do pracy!!!

Zespół w składzie:

Arleta Jasińska,

Aneta Nawrot,

Anna Mosorzewska,

Beata Peno,

Katarzyna Kojtych – Dubec


03.02.2020

AAC (ang. Augmentative and Alternative Communications), czyli komunikacja wspomagająca
i alternatywna. To standardowe postępowanie rehabilitacyjne dla osób mających trudności
w porozumiewaniu się. Dobór narzędzi komunikacyjnych, ich wprowadzanie oraz monitorowanie postępów terapeutycznych jest rozłożone w czasie i wymaga wnikliwej obserwacji zespołu prowadzącego dziecko ze złożonymi problemami komunikacyjnymi. 

Z jakich narządzi komunikacyjnych korzysta Maks? Jest nią skorelowana z planem książka komunikacyjna wyposażona w pasek zdaniowy. Znajdują się w niej różne aktywności, które pozwalają na samodzielny ich wybór przez Maksa oraz zapisanie na pasku zdaniowym swojego komunikatu. Systematyczna praca z komunikatorem i wielokrotność powtórzeń wpłynęły na wydłużenie koncentracji uwagi, wypracowanie wspólnego pola działania oraz pojawienie się mowy czynnej. 

 To działa! 

Postępy Maksa sprawiają nam ogromną radość! Dziękujemy rodzicom za zaufanie naszej grupie terapeutycznej oraz wzajemną współpracę!


01.02.2020  

„Interdycyplinarne usprawnianie obszaru stomatognatycznego, orofacjalnego, sensorycznego i postawy ciała.”

     Terapeutyczny łamaniec językowy, który podkreśla jak ważna jest nasza współpraca oraz jednorodne podejście wobec naszych podopiecznych. 

Terapeuci pracujący w naszym przedszkolu szkolą się  i wciąż poszukują różnych rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania dzieci objętych terapią.

                     

Nie jest tajemnicą, że współpraca pomiędzy logopedą, terapeutą integracji sensorycznej, fizjoterapeutą, terapeutą pedagogicznym, psychologiem jest kluczem do szybszego zaobserwowania postępów w pracy z dzieckiem. 

Co kryje się pod łamańcem językowym, który był tematem szkolenia? 

To nic innego jak praca nad układem mięśniowo- szkieletowym głowy, szyi, obręczy barkowej z równoczesną pracą nad postawą ciała dziecka, napięciem mięśniowym oraz stymulowaniem tzw. oralnych części twarzy (czyli w obrębie jamy ustnej) oraz  narządów artykulacyjnych.

Co może nas zaniepokoić i skłonić do wizyty u specjalisty?

 Dysfunkcję obszaru stomatognatycznego, które możemy zaobserwować, to między innymi:

  • nawykowo otwarta jama ustna,
  • język „wychodzi” poza granice jamy ustnej- seplenienie,
  • język nie jest spionizowany, nieprawidłowa pozycja spoczynkowa języka,
  • oddech buzią- nos nieaktywny,
  • nieprawidłowe napięcie mięśniowe kompleksu ustno- twarzowego,
  • wady zgryzu,
  • skrzywienie kręgosłupa- wady postawy.


30.01.2020

Nasz gabinet terapeutyczny został wyposażony w specjalistyczne pomoce stymulujące obszary w obrębie jamy ustnej, tzw. oralne obszary twarzy. Stymulacje mają na celu:


  • normalizację wrażliwości okolic ust i wnętrza jamy ustnej,
  • wdrażanie dziecka do fizjologicznego połykania (typu dorosłego),
  • poprawę artykulacji.

     Ćwiczenia należy rozpoczynać od systematycznego dozowania wrażeń dotykowych, czucia głębokiego i propriocepcji. Dzięki propriocepcji otrzymujemy informację o położeniu naszego ciała w przestrzeni, o tym gdzie znajdują się poszczególne jego części oraz jakie ruchy wykonują, bez kontroli wzrokowej. To samo dotyczy wnętrza jamy ustnej i świadomości oraz czucia poszczególnych narządów, które umożliwiają prawidłowy rozwój artykulacyjny. 

     Szybsze efekty osiąga się wówczas, gdy terapeuci pracjący z dzieckiem współpracują ze sobą, opracowując jednorodne programy sensoryczne, realizowane zarówno w gabinetach terapeutycznych (logopedycznym, terapeutycznym, integracji sensorycznej) oraz domu rodzinnym.

      Wielokrotność powtórzeń sprzyja szybszemu osiąganiu efektów, czego doświadczamy pracując
z naszymi podopiecznymi!

     Ćwiczenia obejmują manipulację ustami specjalnymi zabawkami, pomocami terapeutycznymi,  gwizdkami, robieniem baniek mydlanych, piciem przez słomkę. Jednak istotnym uzupełnieniem tych ćwiczeń będzie masowanie twarzy na zewnątrz i wewnątrz specjalnymi masażerami, wibratorami logopedycznymi oraz stosowaniem termicznej stymulacji tzw. oralnych części twarzy czyli w obrębie jamy ustnej.

     Oczywiście zastosowanie odpowiedniej kombinacji ćwiczeń zależy od oceny indywidualnych potrzeb dziecka!