Stosowane w przedszkolu metody i formy prowadzenia zajęć odnoszą się do sposobów pracy nauczyciela z dziećmi i służą realizacji wyznaczonych celów zajęć. Podstawowymi formami organizacyjnymi pracy jest działalność: indywidualna, zespołowa, zbiorowa (zajęcia z całą grupą).
W przedszkolu bazujemy głównie na formie zbiorowej oraz zespołowej, tym samym angażując całą grupę rówieśniczą, zachęcając do współpracy i integracji. Przy jednoczesnym uwzględnieniu możliwości psychofizycznych każdego dziecka oraz włączaniu w zajęcia dzieci z niepełnosprawnościami. Jednak w ramach zajęć dydaktycznych, szczególnie stolikowych, treści realizowane są również indywidualnie, wspierając indywidualny rozwój dziecka.
Wszystkie metody pracy uwzględniają podstawową formę aktywności dziecka – zabawę. Wyodrębniamy i stosujemy trzy grupy metod: czynne czyli praktycznego działania, oglądowe i słowne. Przenikają się one wzajemnie i rzadko występują w swojej czystej postaci. Jednak niektóre z nich są dominujące w konkretnych rodzajach zajęć.
• metoda oglądowa – oparta na obserwacji i pokazie, pojawia się podczas spacerów, wycieczek, czy oglądania różnego rodzaju ilustracji.
• metoda słowna wykorzystywana jest w czasie słuchania różnego rodzaju utworów literackich: wierszy, opowiadań, bajek itp.
Obok metod działań odnoszących się do organizacji pracy nauczyciela można wyodrębnić metody odnoszące się do działań dziecka związanych z procesem uczenia się. Przedstawiają one możliwości wielostronnego uczenia.
• metody podające (przyswajanie podanego gotowego materiału) tj: opowiadanie, pogadanka, historyjka obrazkowa, wiersze, piosenki, praca z tekstem.
• metody problemowe (odkrywanie nowych wiadomości podczas rozwiązywania problemów, oraz samodzielnego poszukiwania)tj: gry dydaktyczne, „burza mózgów”, inscenizacja.
• metody aktywizujące (przeżywanie różnorodnych treści i wartości) tj: drama, wystawa, pokaz.
• metody praktyczne (działanie polegającym na zmienianiu rzeczywistości i samego siebie poprzez sprawdzanie wiadomości w praktyce) tj: ćwiczenia, prace użyteczne.

Ponadto codzienną praktykę pedagogiczną wzbogacamy o nowatorskie metody i techniki.
Pracujemy w oparciu o podstawę programową Ministerstwa Edukacji Narodowej.
Ponadto nauczyciele mają możliwość wykorzystania dodatkowych, nowatorskich metod i technik, które zostały opracowane w Naszym kraju oraz na świecie. W  każdym z nich poszukując ciekawych rozwiązań i metod pracy. Czerpiemy z nich wiedzę i wykorzystujemy w codziennej pracy urozmaicając zajęcia dydaktyczno-wychowawcze.

Pedagogika zabawy
Stwarza możliwości dzieciom do działania w atmosferze akceptacji i zaufania.
Celem pedagogiki zabawy jest dostarczenie prowadzącemu różnorodnych
pomysłów, które umożliwią świadomą i kreatywną pracę z grupą.
Aktywizowanie uczniów w procesie nauczania jest obecnie uznawane za
najważniejszą zasadę nauczania i uczenia się. Głównymi celami pedagogiki
zabawy są: harmonijny i wszechstronny rozwój dziecka, pomoc w odkrywaniu
najlepszych cech dziecka.

Metoda dobrego startu
Aktywizuje i usprawnia czynności analizatorów: wzrokowego, słuchowego i
kinestetyczno – ruchowego. Kształci prawidłową lateralizację, orientację w
przestrzeni i w schemacie ciała. Koordynuje więc czynności wzrokowo –
 słuchowo – ruchowe oraz usprawnia i harmonizuje wszystkie funkcje
psychomotoryczne. Kształci ona zdolność rozumienia i operowania
symbolami, ułatwia nawiązanie kontaktów społecznych, szczególnie dzieciom
z różnymi dysfunkcjami. Metoda ta ma wielostronne oddziaływanie i dlatego
nosi nazwę metody psychomotorycznej. W metodzie dobrego startu stosuje
się trzy rodzaje ćwiczeń: ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia ruchowo – słuchowe,
ćwiczenia ruchowo – słuchowo – wzrokowe.

Metoda ruchowej ekspresji twórczej R. Labana
U podstaw tej metody leży naturalna ruchliwość i naturalny styl motoryki
dziecka, pozwala ona na posługiwanie się różnymi formami ruchu i ekspresji
jak: ćwiczenia muzyczno ruchowe, zabawy, taniec, opowieść ruchowa,
inscenizacja, improwizacja ruchowa, itp. W metodzie uwzględnia się łączenie
ruchu z muzyką i rytmem.

Metoda Ruchu rozwijającego Weroniki Sherborn
Podstawowym założeniem metody, jest stymulowanie rozwoju dziecka
poprzez ruch, który jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka, a tym
samym sprzyja dobrej zabawie. Dzięki tej metodzie dziecko poznaje własne
ciało, jest świadome przestrzeni w jakiej uczestnicy, uczy się nawiązywać
kontakty z innymi osobami, ćwiczy swoją sprawność fizyczną, uczy się
wyrażać własne emocje i uczucia, a także poprzez zapamiętywanie,
powtarzanie ćwiczeń, ćwiczy swoja pamięć, spostrzegawczość, czy
koordynację wzrokowo- ruchową.

Metoda Carla Orffa
Założeniem tej metody jest, iż kulturę fizyczną dziecka należy rozwijać w
ścisłej korelacji z kulturą rytmiczno- muzyczną oraz z kulturą słowa. Dlatego
nawiązuje on do tradycyjnych, zanikających we współczesnych czasach form
zabaw, ćwiczeń, tańców, muzyki, legend, baśni, itp. Głównym celem i
zadaniem tej metody jest wyzwolenie u dzieci ekspresji i rozwijanie inwencji
twórczej zwłaszcza powiązanie muzyki z ruchem.

Metoda twórczego myślenia „Burza mózgów”
Metoda ta jest szczególnie wykorzystywana podczas rozwiązywania
problemów. Wszyscy uczestnicy mają prawo zgłaszać swoje pomysły,
pomysły te nie podlegają ocenie. Ważna jest duża ilość pomysłów, nie jest
istotne, kto jest autorem pomysłów.

Metoda z zakresu edukacji matematycznej E. Gruszczyk-
Kolczyńskiej
W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste
doświadczenia dziecka. Stanowią one budulec, z którego dziecko tworzy
pojęcia i umiejętności. Jeżeli doświadczenia są specjalnie dobrane,
przyczyniają się także do rozwoju myślenia i hartowania dziecięcej odporności
emocjonalnej. Celem metody jest wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci.
Zaplanowane działania służą wprowadzeniu nowych treści lub
uporządkowania i ukierunkowania nagromadzonych doświadczeń. Głównym
sposobem uczenia się matematyki jest rozwiązywanie zadań. Nauczyciel
dostosowuje treści kształcenia do możliwości dziecka. Ta metoda ma
wspomagać rozwój umiejętności matematycznych oraz uczy radzenia sobie z
emocjami.

Symultaniczno- sekwencyjna nauka czytania
Głównym założeniem metody jest nauka czytania sylabami. Podczas zajęć
dzieci poznają sylaby, którym nadawane jest znaczenie, dzięki czemu proces
zapamiętania materiału staje się łatwiejszy. Według prof. Cieszyńskiej metoda
ta jest nie tylko skutecznym sposobem zdobywania umiejętności czytania ze
zrozumieniem, ale też dla niektórych dzieci jedynym sposobem
umożliwiającym rozpoczęcie budowania systemu fonetyczno-fonologicznego.
Skuteczność techniki uwarunkowana jest stosowaniem jej w całości, bez
wprowadzania głoskowania, literowania i innych technik zapoznawania
dziecka z pismem.

Nauczyciele korzystają również z wiedzy terapeutów pracujących w
przedszkolu i wprowadzają na zajęciach elementy:

  • Muzykoterapii
  • Integracji sensorycznej
  • Metody krakowskiej
  • Bajkoterapii
  • Relaksacji

Demos

Color Skin

Header Style

Layout

Wide
Boxed
Nasza strona używa ciasteczek czyli plików, które są zapisywane w Państwa przeglądarce. Są nam one potrzebne do tego, aby lepiej prezentować treści dla Państwa przydatne. Nie możemy jednak użyć tej funkcji bez Państwa zgody.