Opublikowano dnia Paź 27, 2020 w dziale Aktualności, Archiwum wspólne, Galeria, Pomoc Psychologiczno-Pedagogiczna, Wspólne

❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓


ROZWÓJ EMOCJONALNO – SPOŁECZNY
Jak wspierać u dziecka rozwój integracji emocjonalnej?


Rozmawiać z dzieckiem o emocjach, nazywać uczucia, które mu towarzyszą, i być przy nim w trudnych chwilach.

Reakcje rodziców na trudne zachowania dzieci mogą wspierać rozwój inteligencji emocjonalnej lub zaburzać ten proces. Wzrost świadomości rodzicielskiej, wiedza o emocjach dziecka i zmiana dotychczasowych (szkodliwych) schematów wychowawczych zapoczątkowały rewolucję w kontaktach dorosłych i dzieci. Rodzice zrezygnowali z kar i nagród na rzecz relacji, dialogu i partnerstwa. Nurt rodzicielstwa bliskości (nie mylić z brakiem granic w wychowaniu dziecka) zapoczątkowany przez wybitnego, duńskiego pedagoga Jespera Juula zmienił relacje dorosłych i dzieci na zdecydowanie bardziej uważane i empatyczne.



ROZWÓJ EMOCJONALNO – SPOŁECZNY
Które z poniższych zdań wspiera u dziecka rozwój inteligencji emocjonalnej:


a ) „Nic się nie stało”
b ) „Widzę, że jesteś zdenerwowany”
c ) „Nie histeryzuj”

„Widzę, że jesteś zdenerwowany”.
Komunikaty dorosłych dotyczące emocji dziecka mogą być wspierające lub deprymujące (przytłaczające). Wypowiedź : „Widzę, że jesteś zdenerwowany” działa na dziecko uspakajająco i daje mu poczucie, że jest zauważone i rozumie przez rodzica, który jest gotowy w każdej chwili mu pomóc. Życzliwy, empatyczny i pomocny dorosły jest dla dziecka zarówno wsparciem, jak i wzorem do naśladowania. Dzieci, które słyszą, że przesadzają i histeryzują, czują się niezrozumiane, zagubione i osamotnione w swoich uczuciach. Z czasem dzieci uczą się tłumic swoje emocje i tracą kontakt z samym sobą – swoimi emocjami i potrzebami, co w przyszłości utrudnia nawiązanie i utrzymanie autentycznych i trwałych relacji z ludźmi. Rodzic, który neguje uczucia dziecka ( Nic się nie stało ) i blokuje jego naturalną autoekspresję („Uspokój się, przestań płakać”, „Bądź cicho”) nieświadomie zaburza rozwój inteligencji emocjonalnej swojego dziecka.


OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO IAŁA.

ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY

Dzieci, które wymagają wsparcia terapeutycznego, zazwyczaj mają trudność w zakresie dystrybucji napięcia mięśniowego ( nieprawidłowego napięcia mięśniowego ). Czy to jest choroba, czy zaburzenie, które można usprawnić? 

Deficyt napięcia mięśniowego do objaw choroby lub zaburzenia, można go wypracować. 

  Dzieci, które rozpoczynają terapię Integracji Sensorycznej, mają najczęściej trudność w zakresie normatywnego rozwoju ruchowego lub deficyt w zakresie realizacji czynności motoryczno – fizjologicznych w przedziale norm diagnostycznych, adekwatnych do wieku i możliwości dziecka. Oznacza to, że dzieci ze zdiagnozowanymi niedojrzałymi, niezintegrowanymi procesami układu nerwowego potrzebują przede wszystkim wsparcia ruchowego, które będzie ukierunkowane na ich deficyt w rejestracji, przetwarzaniu, odbiorze i/lub regulacji, czyli dostosowaniu się do bodźców w otoczeniu zewnętrznym i wewnętrznym. Napięcie mięśniowe diagnozowane jest głównie przez fizjoterapeutów, lecz terapeuta Integracji Sensorycznej tej dziedziny będzie posiadać także kompetencje z tego zakresu. Specjalista tej dziedziny będzie baczniej przyglądał się wzorcom ruchowym i jakości ich realizacji w trakcie ruchu, ponieważ zarówno nieprawidłowe wzorce ruchowe, jak i trudności w regulacji napięcia mięśniowego są dla terapeuty SI sygnałem zaburzeń posturalnych. Diagnoza postawiona przez terapeutę Integracji Sensorycznej będzie informacją o dysfunkcji w zakresie napięcia mięśniowego, chyba że dziecko będące w procesie diagnostycznym jest obciążone zaburzeniem, którego objawem jest nieprawidłowa dystrybucja napięcia mięśni. 

ROZWÓJ MOWY I KOMUNIKACJI

Co to znaczy „pracować funkcjonalnie” lub „stosować zasady funkcjonalności” w pracy z dzieckiem? 

Pracować nad funkcją ( prawidłowym oddechem, jedzeniem, gryzieniem, połykaniem i in. ), której brakuje lub jest nieprawidłowa. 

Każdy terapeuta powinien stawać w terapii realne cele do zrealizowania. Do tego konieczna jest prawidłowo sformułowana diagnoza, która polega na wykonaniu szczegółowego wywiadu z rodzicem lub opiekunem, oraz przeprowadzenie testów/prób funkcyjnych. W ten sposób ocenia się stan obecny dziecka, jego potencjał, możliwości, ale także deficyt, trudności i braki. „Pracować funkcjonalnie” lub „stosować zasady funkcjonalności” oznacza realizowanie głównej zasady, którą jest funkcja – dążenie do „stworzenia” takich warunków, w których funkcja dziecka ( np. oddychanie, ssanie, gryzienia, żucia, połykania, mówienia ) będzie normatywna. W terapii należy ustalić plan działania oraz stopień trudności dla każdego etapu terapii. 


OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO CIAŁA. ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY. 

CZY ZWIERZĘTA POTRAFIĄ „LECZYĆ”?

Tak, zwierzęta wspomagają rozwój społeczny i emocjonalny dziecka, uwrażliwiają przy tym na odbiór bodźców sensorycznych.

Mówi się, że zwierzę jest najlepszym przyjacielem człowieka. Jeśli zwierzęta domowe wzrastają wśród ludzi, którzy traktują ich jak członków rodziny, to odwdzięczają się takim samym uczuciem. Ich obecność jest ważna. Zwierzęta są towarzyszami człowieka. Wyczuwają emocje i na nie reagują, np. siadają obok smutnego właściciela. Są też opiekunami najmłodszych, alarmują o płaczu dziecka, o pełnej pieluszce i potrzebie przebrania, o głodzie i małym nasyceniu. Zwierzęta są doskonałymi inicjatorami i kompanami zabawy, a czasami „zamieniają” swoje futro w miękką poduszkę. Nie leczą dłońmi, lecz swoją obecnością. Ich dobre „fluidy” wspierają rozwój społeczny i emocjonalny członków rodziny, uczą empatii i wrażliwości – zwierzęta uwrażliwiają również sensorycznie – przekazują doznania czuciowe i proprioceptywne. 


OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO CIAŁA. ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY.

Kiedy dzieci nie powinny się już moczyć w nocy ?

✅a ) dziewczynki do 5. roku życia, chłopcy do 6. roku życia powinni w pełni dojrzeć do optymalnego trzymania moczu w nocy,

b ) do 12. roku życia – przed ukończeniem tego wieku może im się zdarzyć i jest to fizjologia,

c ) 3 – łatki powinny już kontrolować potrzebę moczu w nocy. Dojrzewanie układu nerwowego jest kwestią osobniczą, lecz w dużej mierze zależy od środowiska, w którym dziecko wzrastało w okresie prenatalnym i rozwija się obecnie. Gotowość układu nerwowego gwarantuje osiąganie umiejętności i procesów fizjologicznych w sposób funkcjonalny i normatywny. Dziewczynki tę gotowość uzyskują do 5. roku życia, z kolei chłopcy – około 6. roku życia, jednakże są to tylko orientacyjne granice. Problem moczenia nocnego warunkuje częstość wystąpienia oraz zachowania współtowarzyszące. Moczenie nocne bywa wynikiem niedoboru witaminy z grupy B, nieprawidłowego ich wchłaniania oraz problemów nefrologicznych i mięśniowych. W pierwszej kolejności warto badać układy sensoryczne oraz rozwój motoryczny.


❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓

OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO CIAŁA. ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY. 

Moje dziecko podskakuje i macha rączkami, gdy się cieszy. Dlaczego? a ) ma objawy autyzmu, b ) ma niedojrzały układ nerwowy, c ) niektóre dzieci wyrażają w ten sposób euforię, zadowolenie.  Zachowania trudne, takie jak np. ciągła potrzeba podskakiwania, biegania w kółko, obijania się, wdrapywania się czy machania rękoma, są informacją z ciała, której nie należy bagatelizować. Układ nerwowy dojrzewa i specjalizuje się do 21 roku życia. Jego niedojrzałość na odpowiednim etapie wzrostu manifestowana jest trudnymi, dziwnymi zrachowaniami, które nie muszą wynikać z choroby lub zaburzenia. Wielu dzieciom potrzebna jest stymulacja, ponieważ nie mają jej na co dzień. Rodzice ograniczają naturalne aktywności dzieci (ruch, zabawa na placu zabaw, spacer z rodzicami), dając im komputery, smartfony lub tablety. Dziecko potrzebuje ruchu i nieskrępowanej zabawy. Warunkiem prawidłowego rozwoju jest swobodna zabawa, która zaspokaja potrzeby motoryczno – sensoryczne i psychologiczno – emocjonalne dziecka. W przypadku wątpliwości warto skonsultować się z psychologiem bądź terapeutą Integracji Sensorycznej. 

Pytanie z rozdziału – OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO CIAŁA. 
ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY
Czy zatykanie uszu jest objawem trudności/zaburzenia ?
✅ Zależy od tego, jak długo trwa i w jakich sytuacjach występuję.  Dzieci mogą reagować zatykaniem uszu na różne bodźce dźwiękowe. Może to wynikać z nieznajomości bodźca lub nadwrażliwości słuchowej.  W sytuacji, gdy dźwięk jest nowością dla dziecka, wystarczy oswajanie, wyjaśnianie, nazywanie i różnicowanie. W przypadku nadwrażliwości słuchowej, która objawia się częstymi i nadmiernymi reakcjami dziecka na określone dźwięki oraz trudności w codziennym funkcjonowaniu, potrzebna jest pomoc specjalisty, który zdiagnozuje trudność i ustali z rodzicem plan terapii. Ponadto, należy także wykluczyć przerost migdałka/migdałków, płyn w uszach – czynniki, które mogą wzmagać wrażliwość kanałów słuchowych. 

❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓

Pytanie z rozdziału – ROZWÓJ MOWY I KOMUNIKACJI.
Ankyloglosja, czyli skrócone wędzidełka języka:  ✅a ) jest jedną z najczęściej wad anatomicznych w obrębie jamy ustnej powodującą wady wymowy oraz wady zgryzu, b ) nie ma wpływu na jakość wymawianych głosek, c ) jest jedną z najrzadziej występujących wad anatomicznych w obrębie jamy ustnej. Odpowiedź: a – jest jedną z najczęściej występujących wad anatomicznych w obrębie jamy ustnej powodującą wadę wymowy oraz wady zgryzu. Ankyloglosja, czyli skrócone wędzidełko języka, to najczęściej spotykana  wada anatomiczna w obrębie jamy ustne. W okresie noworodkowym i niemowlęcym wada ta może utrudnić ssanie piersi, a także gryzienie i żucie, co negatywnie wpływa na rozwój mowy dziecka. Z kolei w wieku przedszkolnym skrócone wędzidełko język jest częstą przyczyną wad artykulacyjnych, np. seplenienie międzyzębowego czy rotacyzm. Dysfunkcja to prowadzi do wad zgryzu, zmiany morfologii twarzy, niedorozwoju szczęki i/lub żuchwy. Ankyloglosja, odpowiada także za nadmierne napięcie mięśni i ból w okolicy jamy ustnej (w stawie skroniowo-żuchwowym), głowy (migrenowe bóle głowy) szyi, barków i pleców. Najczęściej spotykaną nieprawidłowością napięciowo-mięśniową u dzieci ze skróconym wędzidełkiem języka jest chodzenie na palcach lub zaciskanie stawu skroniowo-żuchwowego. W przypadku ankyloglosji logopeda sugeruje rodzicom potrzebę podcięcia wędzidełka/wędzidełek, jednakże decyzję o ich podjęciu podejmuje chirurg za zgodą rodziców dziecka. Przed i po zabiegu frenulektomii konieczne są masaże i ćwiczenia.  
❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału „OD JEDZENIA DO MÓWIENIA”
Które z poniższych zdań jest prawdziwe?
a ) dziecko, które reaguję odruchem wymiotnym na kawałki jedzenia, nie powinno ich w ogóle spożywać,
✅b ) dziecko, które reaguje odruchem wymiotnym na określony rodzaj jedzenia, potrzebuje więcej czasu na poznanie i „oswojenie” konsystencji pokarmu, c ) dziecko, które reaguje odruchem wymiotnym na kawałki jedzenia, powinno spożywać pokarmy o papkowatej konsystencji. Każde dziecko we własnym tempie zdobywa nowe umiejętności, w tym umiejętność spożywania pokarmów o różnych fakturach, konsystencjach, smakach, zapachach, temperaturach. Niektóre dzieci potrzebują więcej czasu, uwagi oraz odpowiedniego wsparcia ze strony rodzica oraz terapeuty, żeby „oswoić” i zaakceptować jakiś rodzaj jedzenia. Pośpiech, presja lub przymus, czyli tzw. karmienie siłowe, działa zniechęcająco oraz może powodować jeszcze większy lęk przed jedzeniem. Zadaniem rodzica oraz specjalisty jest w odpowiedni sposób pomóc dziecku poznać oraz „oswoić” to, co nowe i trudne dla niego. Jedna z najważniejszych zasad w karmieniu brzmi: „Rodzic decyduje, co zje dziecko, a dziecko decyduje, ile zje i czy w ogóle zje”. Istotne jest także sprawdzenie, czy reakcje te nie wynikają z zaburzeń przetwarzania sensorycznego. 
❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału „ROZWÓJ EMOCJONALNO – SPOŁECZNY”
Pierwsza pomoc emocjonalna polega na :
✅a ) nazywanie stanu, który przeżywa dziecko, i towarzyszenia mu trudnej sytuacji, np. ” Upadłeś i boli Cię noga. Jeśli chcesz, mogę Ci ją wymasować”?,
b ) odwracaniu uwagi dziecka od jego emocji np. „zobacz jaki ładny ptaszek”,
c ) pocieszeniu dziecka, np. „nic się nie stało”, ” nie płacz”. 
W trudnych chwilach dzieci potrzebują wsparcia: „Jestem tutaj z Tobą”, „Pomogę Ci”, „Możesz na mnie liczyć”, a nie izolacji: „Idź do swojego pokoju”, „Przyjdę do Ciebie, jak się uspokoisz”. Rodzic, który skupia się wyłącznie na zachowaniu dziecka i całą energię temu poświęca, nie zastanawia się nad powodami trudnego zachowania. Każde zachowanie dziecka z czegoś wynika. Strategia polegająca na odgadywaniu powodów, intencji, motywów działania dziecka rozwija uważność na jego potrzeby i emocje ( np. „Płaczesz, bo jesteś zmęczony. Czy chcesz iść spać?”, „Krzyczysz, bo jesteś głodny. Czy chcesz coś zjeść?”) oraz umożliwia szybkie znalezienie rozwiązania i porozumienie. 
❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału „OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO CIAŁA. ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY”
Czy zatykanie uszu jest objawem trudności/ zaburzenia? 
a ) tak, to objaw problemu, 
✅b ) zależy od tego, jak długo trwa i w jakich sytuacjach występuje, 
c ) nie.
Dzieci mogą reagować zatykaniem uszu na różne bodźce dźwiękowe. Może to wynikać z nieznajomości bodźca lub nadwrażliwość słuchowej. W sytuacji, gdy dźwięk jest nowością dla dziecka, wystarczy oswajanie, wyjaśnianie, nazywanie i różnicowanie. W przypadku nadwrażliwości słuchowej, która objawia się częstymi i nadmiernymi reakcjami dziecka na określone dźwięki oraz trudnościami w codziennym funkcjonowania, potrzebna jest pomoc specjalisty, który zdiagnozuje trudności i ustali z rodzicem plan terapii. Ponadto, należy także wykluczyć przerost migdałka/migdałków, płyn w uszach – czynniki, które mogą wzmagać wrażliwość kanałów słuchowych.
❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału „OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO CIAŁA. ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY”
Które z poniższych stwierdzeń jest prawidłowe w stosunku do dziecka z dysfunkcjami procesami Integracji Sensorycznej?
a ) „Uważaj, zaraz zbijesz wazon!”,
✅b ) „Synku, popatrz, jesteś blisko stołu, na którym stoi wazon z moimi ulubionymi kwiatami. Nie chcę, żeby spadł na podłogę”,
c ) „Nie chcę, żebyś bawił się obok stołu”.
Zadaniem rodziców i opiekunów jest tłumaczenie dziecku co, z czego wynika, informowanie o konsekwencjach działania, przedstawienie zjawiska, procesu krok po kroku. Dziecko z deficytem sensorycznym potrzebuje szczególnej uwagi ze strony otoczenia i czasu, żeby nauczyć się rzeczy, które są dla niego wyzwaniem, np. umiejętność przewidywania swoich działań, ostrożność, koncentracja, koordynacja. Rodzic powinien wspierać ( nie wyręczać ) dziecko w jego działaniach, zachęcać do podejmowania wysiłku i doceniać jego starania.

❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału  „OD JEDZENIA DO MÓWIENIA”
Czy wszystkim dzieciom trzeba zalecać picie płynów przez rurkę lub słomkę? 
a ) tak
✅b ) picie przez rurkę lub słomkę nie wszystkim dzieciom służy, nie należy zalecać każdemu, 
c ) umiejętność picia przez rurkę/ słomkę zniekształca funkcję kompleksu ustno-twarzowego, nie powinno się żadnemu dziecku stwarzać tej alternatywy. 
Picie płynów przy użyciu słomki lub rurki to ważna umiejętność, którą każde dziecko neurotypowe powinno opanować pod warunkiem, że wykonuje tę czynność prawidłowo i jest ona mu potrzebna do osiągnięcia kompetencji obszaru ustno-twarzowego. Zdarza się, że ten etap w nauce prawidłowej podaży płynu zaleca się zbyt szybko (bidony ze słomkami, krótkimi lub długimi), co skutkować może nieprawidłowymi nawykami orofacjalnymi, tj. gryzienie słomki/rurki, wsuwanie języka pod słomkę, przełykanie płynu w niefizjologicznym ułożeniu języka. Nauka picia przy użyciu słomek powinna być prowadzona z równowagą i z zachowaniem odpowiedniej funkcji. Na pewno nie będzie odpowiednim sposobem na wzmocnienie mięśni wargi górnej i dolnej dla dziecka prezentującego niższe napięcie mięśniowe kompleksu ustnotwarzowego. Czynność ta wykonywana nieprawidłowo predysponuje do wysuwania języka, nieprawidłowego oddechu, a także wady artykulacyjnej (seplenienia).

❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓

Pytanie z rozdziału „OD JEDZENIA DO MÓWIENIA”
❓Nadwrażliwość na bodźce wzrokowe:
✅a ) może być przyczyną niechęci do spożywania określonych rodzajów jedzenia,
b ) nie jest powodem wybiórczości pokarmowej,
c ) nie odgrywa istotnej roli podczas jedzenia.
Niektóre dzieci prezentujące nadwrażliwość na bodźce wzrokowe mogą mieć trudności w spożywaniu niektórych pokarmów. Na przykład może się to objawić zielonych warzyw i niechęcią do zielonego koloru, preferowaniem tylko czerwonych warzyw lub wyciąganiem z talerza jedzenia o żółtym kolorze.
Zdarza się, że nadmiar szczegółów podczas jedzenia rozprasza dziecko i utrudnia mu skupienie (np. porozrzucane zabawki na stole lub koło stołu). Dziecko staje się niespokojne i nerwowe, co chwil przerywa jedzenie lub całkowicie z niego rezygnuje. W takiej sytuacji im mniej dystraktorów, tym lepiej. Otoczenie i atmosfera (emocje) są ważnymi czynnikami wpływającymi na spożywanie pokarmów przez dzieci.

❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału „HIGIEN NOSA, BUZI I UCHA PRZEDSZKOLNEGO ZUCHA”.
Od którego roku życia powinno się umówić na wizytę do ortodonty funkcjonalnego?
A ) najwcześniej po rozpoczęciu wymiany zębów mlecznych na stałe – około 5., 6. roku życia.
✅B ) celem profilaktyki i zapobiegania wadom zgryzu na wczesnym etapie życia można skonsultować się z terapeutą ortodoncji funkcjonalnej – od 6. miesiąca życia; ortodonta funkcjonalny będzie stymulował zgryz od około 2. roku życia,
C ) od 4 roku życia.
Odpowiedź B: celem profilaktyki i zapobiegania wadom zgryzu na wczesnym etapie życia można skonsultować się z terapeutą ortodoncji funkcjonalnej – od 6. miesiąca życia; ortodonta funkcjonalny będzie stymulował zgryz od około 2. roku życia.
Współczesna ortodoncja zakłada pracę funkcyjną (leczenie funkcji przez edukację prawidłowego wzorca motorycznego, np. języka, warg, policzków, we współpracy z logopedą) związaną z napięciem mięśniowym grup mięśni, nerwów, stawów, kości, powięzi. Stymulacja funkcji eliminuje trudności w zakresie zgryzu i okluzji, redukcje trudności artykulacyjne. Można ją rozpocząć już od początku życia dziecka, zwracając uwagę na domknięcie ust, drożność nosa, prawidłową technikę karmienia i jedzenia, optymalne i normatywnie czasowo rozszerzanie diety dziecka. Ortodonta podczas konsultacji z małym dzieckiem powinien zatroszczyć się o jakościowo dobrą realizację funkcji przez dziecko. Skierować go w razie potrzeby do specjalisty, zasugerować wsparcie, np. regulatory funkcji MFS (terapia miofunkcjonalna, MFS), za pomocą których dziecko popracuje nad trudnościami prymarno-orofacjalnymi.
❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału „OD JEDZENIA DO MÓWIENIA”.
Dlaczego dzieci robią miny ? 
A ) robienie dziwnych min świadczy o braku umiejętności dostosowania się do otoczenia – należy powstrzymywać dziecko przed robieniem min,
B ) robienie min to doskonała zabawa – należy sugerować dziecku, by bawiło się tak jak najczęściej, nie ma znaczenia, w którym miejscu, 
✅C ) robienie dziwnych min służy terapii logopedycznej. 
Zabawa w „dziwne miny” to jedna z alternatyw dla małych dzieci, których terapia polega na funkcjonalnym wykorzystaniu zabawy. Czynność ta musi posiadać objaśnienie, które usystematyzuje codzienne aktywności dziecka, będące równocześnie zaleceniem terapeutycznym. Robienie dziwnych, śmiesznych min będzie podnosiło napięcie mięśniowe w kompleksie ustno – twarzowym dziecka, a tym samym będzie stymulowało jego mięśnie do pracy czynnościowej w aktywnościach swobodnych, nie tylko izolowanych, tj. wykonywanych raz, dla wzoru. Taka zabawa jest doskonałą formą terapii, która daje efekty w krótkim czasie. Aktywność może mieć różne warianty kreatywne, dostosowane do możliwości i stanu pobudzenia dziecka. Mimika dziecka jest źródłem informacji o jego stanie emocjonalnym. Nie należy martwić się pojawieniem się dziwnych min na twarzy dziecka, chyba że towarzyszy temu reakcja z ciała (np. intensywne, długotrwałe napięcie mięśni, sztywnienie, zmiana zabarwienia skóry, nadmierna potliwość), drgawki i niepokojące zachowania.

❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓❓
Pytanie z rozdziału
„OD GŁOWY DO MOWY – OD MOWY DO CIAŁA. ROZWÓJ POZNAWCZY I SENSOMOTORYCZNY”. 
Dlaczego dzieci biorą do buzi wszystko to, co niedozwolone lub niejadalne (koszulki, zabawki, produkty twarde i chemiczne) ?
A ) poznają buzią i dłońmi, tak jak w okresie niemowlęctwa,
✅B ) mają deficyt w zakresie propriocepcji ( może także w zakresie smaku i węchu ), stąd tak wielkie zapotrzebowanie na doświadczenie  sfery oralnej, 
C ) mają silną potrzebę odkrywania nowych smaków – każdy jest atrakcyjny, nie można im tego zabraniać. 
Dziecko doświadcza dłońmi i buzią. W ten sposób zdobywa wiedzę na temat otoczenia. Norma dla tego procesu jest szeroka, lecz wraz z nabywaniem kompetencji do lokomocji zmniejsza się potrzeba eksploracji jamy ustnej, a zwiększa chęć poznawania otoczenia zewnętrznego. Dzieci, które mają trudności w zakresie odbioru i przetwarzania bodźców proprioceptywnych ( także słuchowych ), będą prezentowały różne  zachowania, tj. gryzienie siebie, zabawek, innych osób, popychanie, ocieranie się dociskanie, jedzenie tego, co niejadalne, ssanie koszulek, stymulacje obszaru ustno-twarzowedo. Deficyt proprioceptywny może być tylko objawem, źródłem tych trudności może być wiele. 

Drodzy Rodzice!
  Od września w naszym przedszkolu uruchamiamy cykl informacyjny ” Pytanie na wtorek”. Kiedy stajemy się Rodzicami nasze życie zmienia się o 180 stopni i często tracimy tzw.grunt pod nogami mając wiele wątpliwości dotyczących rozwoju naszego upragnionego Maleństwa.
  • Czy ząbki już powinny się pojawić?
  • Czemu nasz Maluch jeszcze nie czworakuje?
  • Czy już powinien zacząć mówić?
Pytań i wątpliwości jest dużo. Ogromną wartością jest gdy odpowiedzi na nasze pytania udzieli nam specjalista w danym zakresie. Na profilu naszego przedszkola będziemy publikować różne pytania i odpowiedzi z poradnika, „Przedszkolak w pigułce” autorstwa doświadczonych neurologopedów dr n.med. Marty Wawrzynów i mgr Anny Skiby.
 
„Pytanie na wtorek”- w każdy wtorek! Kto pyta nie błądzi! Zachęcamy do wtorkowej lektury oraz konsultacji z naszymi wychowawcami i specjalistami.