WYCHOWAWCZE ZAKAZY I NAKAZY, CZYLI JAK MĄDRZE WYZNACZYĆ DZIECKU GRANICE POSTĘPOWANIA

 

Prawidłowy proces wychowawczy zależy od wielu czynników, do których można zaliczyć granicę, oraz kształtowanie poczucia dobra i zła.

Każdy rodzic i nauczyciel powinien posiadać w swoim planie wychowawczym własne metody i system oddziaływań na dziecko. Każde dziecko to osobna indywidualność i tak należy patrzeć na kształtowanie jego zachowania.

Nauczyciel nie jest wrogiem dziecka, to on poprzez obserwację i pracę z wychowankiem zwraca uwagę, na niewłaściwe zachowania. Ważne stają się więc właściwe kroki podejmowane w stosunku do dziecka. Pierwszym ważnym krokiem staje się współpraca pomiędzy dzieckiem, a dorosłym oparte na autorytecie i bezpieczeństwu. Kolejnym krokiem jest określenie konsekwencji, które poniesie dziecko bez zależności jakie popełni błędy i złamie ustalone zakazy i nakazy. Ostatnim istotnym krokiem jest bezwzględna konsekwencja w postępowaniu.

Nakazy, zakazy, reguły i zasady porządkują świat dziecka. Brak konsekwencji spowoduje jedynie negatywne skutki. Wychowanek w swoich działaniach będzie  jedynie „lawirować, kombinować”. Każde dziecko powinno wiedzieć, że nie tylko może, ale i musi. Pokazanie zakresu obowiązków kształci w nim świadomość konieczności przestrzenia ich w każdych codziennych działaniach.

Kształtowanie charakteru dziecka poprzez wspólne reguły, zasady i nakazy daje wiele pozytywnych aspektów. W małym człowieku rodzi się poczucie bezpieczeństwa i stabilności. Należy więc pamiętać, że tylko wówczas wtedy nasza pociecha będzie szczęśliwa w dorosłych świecie ludzi.

 

Na podstawie artykułu Małgorzaty Warzkiewicz